Με ιδιαίτερα αιχμηρό ύφος, οι οργανωμένοι οπαδοί της ΑΕ Μεσολογγίου τοποθετούνται δημόσια για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ομάδα, θέτοντας σειρά ερωτημάτων προς τον πρόεδρο Βασίλη Κατσαγάνη και το διοικητικό συμβούλιο. Στην ανακοίνωσή τους κάνουν λόγο για ευθύνες, επιλογές και χειρισμούς που, όπως υποστηρίζουν, οδήγησαν την ΑΕΜ στη σημερινή κατάσταση, ενώ επαναλαμβάνουν την πρόθεσή τους να αναλάβουν την ομάδα, με μοναδικό στόχο να συνεχίσει να αγωνίζεται.
Η ανακοίνωση :
Κύριε» Βασίλη Κατσαγάνη, ισχύει πως εδώ και δύο χρόνια κλαιγόσουν στα συμβούλια ότι δεν έχεις βοήθεια και κάθε φορά που σου προτείναμε να τρέξουμε την ομάδα εμείς, έβρισκες δικαιολογίες για να μην γίνει;
«Κύριε» Βασίλη Κατσαγάνη, ισχύει πως έχουν έρθει στο παρελθόν δύο και τρεις άνθρωποι να αναλάβουν την ομάδα και τους είπες να βάζουν χρήματα και να την τρέχεις εσύ, λες και είσαι κανένας μεγάλος παράγοντας και οικονομολόγος;
«Κύριε» Βασίλη Κατσαγάνη, ισχύει πως τέσσερα χρόνια που είσαι στο τιμόνι της ομάδας —και συγκεκριμένα από τον υποβιβασμό— δεν πληρώνεις κανέναν παίκτη, η ομάδα διοικητικά είναι καφενείο και τα χρωστούμενα στους παίκτες τακτοποιούνται εκβιαστικά στην αρχή κάθε χρονιάς;
«Κύριε» Βασίλη Κατσαγάνη, ισχύει πως οι ίδιοι οι παίκτες, σε συνάντηση, σου είπαν εμμέσως πλην σαφώς ότι είναι διατεθειμένοι να κατέβουν και να τρέξουν την ομάδα οι ίδιοι —και προς τιμήν τους— αρκεί να μην είσαι εσύ πρόεδρος; Και αντί να το αντιμετωπίσεις, τους έλεγες τα δικά σου, ενώ παράλληλα έξω στην κοινωνία της πόλης αφήνεις να εννοηθεί ότι η ομάδα διαλύθηκε εξαιτίας των παικτών;
«Κύριε» Βασίλη Κατσαγάνη, ισχύει ότι οι Απάτσι σε έχουν στηρίξει όσο ελάχιστους ανθρώπους και, παρ’ όλα αυτά, βγαίνεις και λες ότι φταίνε και αυτοί για τη διάλυση;
«Κύριε» Βασίλη Κατσαγάνη, ισχύει ότι μέχρι χθες σου ζητήσαμε, ως οργανωμένοι, να μπούμε στο διοικητικό συμβούλιο της ομάδας, να κηρύξεις εκλογές και να περάσει η ομάδα σε εμάς, ώστε να την τρέξουμε εμείς; Και πάλι μας απάντησες ότι δεν δίνεις την ομάδα και ότι «αυτά δεν γίνονται»;
«Κύριε» Βασίλη Κατσαγάνη, ισχύει ότι πήρες χρήματα για πινακίδες, τις οποίες δεν έβαλες ποτέ, και ότι για αυτόν τον λόγο η τοπική κοινωνία σε έχει κάνει στην άκρη και δεν δίνει κανείς χορηγία;
Και προς τους «φωστήρες» του διοικητικού συμβουλίου:
Ισχύει ότι σε κάθε γενική συνέλευση που έγινε ερχόσασταν μόνο για να ακούτε, χωρίς να προτείνετε απολύτως τίποτα, περιμένοντας από τον «κύριο Βασίλη Κατσαγάνη» να βγάλει για ακόμη μία φορά το φίδι από την τρύπα;
Και τώρα πάμε στο βασικότερο ερώτημα.
Γιατί, κύριε Βασίλη Κατσαγάνη, ενώ γνώριζες πού οδηγείται η ομάδα, δεν έκανες τις απαραίτητες κινήσεις τον Ιούλιο και περίμενες μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου για να ανακοινώσεις ότι η ομάδα δεν κατεβαίνει;
Μήπως επειδή διατυμπάνιζες παντού:
«Έλα μωρέ, θα ’ρθουν και θα παίξουν. Πού αλλού να πάνε;»
Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που έχουμε να κάνουμε σε έναν άνθρωπο που, παρά τις διαφορές μας, σεβαστήκαμε για την αγάπη του για την ομάδα.
Έναν άνθρωπο που στηρίξαμε όταν μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας είχε γυρίσει την πλάτη του.
Και όμως, σήμερα, η ίδια αυτή ομάδα βρίσκεται διαλυμένη.
Και αντί για απαντήσεις, ακούμε δικαιολογίες.
Αντί για λύσεις, ακούμε κατηγορίες.
Αντί να αναλαμβάνει ο καθένας τις ευθύνες που του αναλογούν, ψάχνουμε ενόχους σε παίκτες, οργανωμένους και στην τοπική κοινωνία.
Είσαι ο «Βασιλάκης Καΐλας» του τοπικού ποδοσφαίρου.
Θες να σε λυπούνται, να σου κάνουν τα χατίρια και να παρουσιάζεσαι μονίμως ως ο άνθρωπος που «παλεύει μόνος του», ενώ όταν σου δίνεται πραγματική λύση, η απάντηση είναι πάντα «όχι».
Η ομάδα, λοιπόν, οδηγήθηκε εδώ και για συγκεκριμένους λόγους.
1ον: Θες να πηγαίνεις στο προπατζίδικο και στην καφετέρια που συχνάζεις και να σου λένε:«Γεια σου, πρόεδρε».
2ον: Είσαι φύλακας του γηπέδου χωρίς κανένα κριτήριο, με μοναδικό κριτήριο ότι είσαι πρόεδρος της ΑΕΜ. Γι’ αυτό, όταν βγήκαν στην επιφάνεια τα χρήματα που πήρες, εμάς μας κλαίγονταν και μας προέτρεπες να βγάλουμε ανακοινώσεις, ενώ παράλληλα, με δική σου ανακοίνωση, μας άδειασες.
3ον: Η «σφραγίδα».
Καταλαβαίνουμε απόλυτα τι σημαίνει η άρνησή σου στους ανθρώπους που ήρθαν να αναλάβουν την ομάδα.
Καταλαβαίνουμε τι σημαίνει και η άρνησή σου σε εμάς, όταν σου ζητήσαμε να μας αφήσεις να την αναλάβουμε.
Και αυτό γίνεται ακόμη πιο οξύμωρο όταν εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια διατυμπανίζεις παντού ότι θέλεις να αποχωρήσεις, ότι δεν αντέχεις άλλο και ότι θέλεις να φύγεις.
Τελικά, φαίνεται πως αυτή η περίφημη «σφραγίδα» έχει υπερδυνάμεις.
Η ΑΕΜ, όμως, δεν είναι για να βγαίνετε στα καφενεία και να λέτε «είστε πρόεδροι».
Δεν είναι για να παίρνετε θεσούλες και να βολεύεστε.
Δεν είναι για να θεωρείτε ότι κάποιοι μπορούν να είναι ισόβιοι πρόεδροι.
Η ΑΕΜ είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από όλα αυτά.
Η ΑΕΜ είναι τα Σαββατοκύριακά μας, που αφήσαμε οικογένειες, σπίτια και δουλειές για να την ακολουθούμε παντού.
Είναι κάθε ευρώ που έφυγε σε δικηγόρους και πρόστιμα από τα δικαστήρια που είχαμε.
Είναι τα παιδικά μας χρόνια στο ΔΑΚ.
Είναι τα μετέπειτα χρόνια μας στα Προπύλαια.
Είναι οι εκδρομές.
Είναι οι πορείες της στις εθνικές κατηγορίες.
Είναι οι στιγμές που ζήσαμε και οι άνθρωποι που γνωρίσαμε μέσα από αυτήν.
Η ΑΕΜ δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.
Και επειδή κάποιοι φαίνεται να το έχουν ξεχάσει, θα το πούμε για ακόμη μία φορά:
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΣΤΑΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΒΑΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΛΥΣΗ.
Δεν ζητάμε καρέκλες.
Δεν ζητάμε αξιώματα.
Δεν ζητάμε «θεσούλες».
Ζητάμε να σωθεί η ΑΕΜ.
Γιατί για εμάς η ΑΕΜ δεν είναι μια σφραγίδα, ένα γραφείο ή ένας τίτλος.
Η ΑΕΜ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ.
Και όσο υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να σωθεί, θα είμαστε εδώ.
