Για πολλούς, η καλύτερη θάλασσα στο Ιόνιο είναι εκείνη του τέλους της σεζόν. Το νερό κρατά ακόμα τη ζέστη του καλοκαιριού, οι παραλίες αδειάζουν, τα πάρκινγκ δεν είναι πια πεδίο μάχης και το φως γίνεται πιο χρυσό το απόγευμα. Στη Λευκάδα, όπου πολλές από τις ωραιότερες ακτές έχουν λευκά βότσαλα και απότομες καταβάσεις, αυτή η περίοδος έχει ξεχωριστή γοητεία. Οι ίδιες ακτές έχουν ωστόσο και ιδιαιτερότητες που αξίζει να έχεις στο μυαλό σου.
Οι παραλίες με βότσαλα είναι εντυπωσιακές, αλλά δεν είναι πάντα φιλικές για τα γυμνά πόδια. Οι μεγάλες στρογγυλές πέτρες κινούνται όταν πατάς, οι μικρότερες καίνε το μεσημέρι και στο σημείο που σπάει το κύμα η κλίση είναι συχνά απότομη. Όσοι έχουν κατέβει τα σκαλιά στο Πόρτο Κατσίκι ξέρουν ότι η πρόσβαση ζητάει προσοχή. Ένα γλίστρημα στις βρεγμένες πέτρες αρκεί για ένα στραμπούληγμα ή ένα άσχημο χτύπημα, και χαλάει εύκολα μια ολόκληρη μέρα.
Υπάρχει και το θέμα των αχινών. Στα βραχώδη σημεία, εκεί που το νερό είναι πιο καθαρό και ενδιαφέρον για snorkeling, οι αχινοί είναι κάτι παραπάνω από πιθανοί. Το τσίμπημά τους δεν είναι επικίνδυνο, αλλά τα αγκάθια σπάνε μέσα στο δέρμα και η αφαίρεσή τους είναι ταλαιπωρία που μπορεί να κρατήσει μέρες. Ένα παπούτσι με κλειστό μπροστινό μέρος και σόλα που πιάνει στην πέτρα λύνει μεγάλο μέρος του προβλήματος. Αν παρ’ όλα αυτά πατήσεις αχινό, μη σκαλίζεις το δέρμα με το ζόρι επί τόπου. Ό,τι αγκάθι φαίνεται και βγαίνει εύκολα αφαιρείται προσεκτικά, και για ό,τι έχει μπει βαθιά ή αν η περιοχή κοκκινίσει και πρηστεί, το κοντινότερο ιατρείο είναι η σωστή λύση.
Πολλοί καταφεύγουν στα κλασικά παπούτσια θαλάσσης, τα υφασμάτινα, που είναι χρήσιμα μέσα στο νερό αλλά μένουν βρεγμένα για ώρες και μαζεύουν άμμο. Άλλοι προτιμούν τα crocs και τα αντίστοιχα σαμπό από αφρώδες υλικό για τη διαδρομή από το αυτοκίνητο ως το νερό, επειδή στεγνώνουν σχεδόν αμέσως και προστατεύουν τα δάχτυλα από τις ζεστές πέτρες. Για κολύμπι σε βαθιά νερά δεν είναι σχεδιασμένα. Για την κατάβαση, το περπάτημα στην ακτή και τις πρώτες βουτιές στα ρηχά κάνουν τη δουλειά τους χωρίς πολλή φασαρία. Το ζητούμενο είναι απλώς να έχεις κάτι στα πόδια και να μη βασίζεσαι στην τύχη.
Προς το τέλος της σεζόν έρχονται και τα πρώτα απογευματινά μπουρίνια. Μια μπόρα μπορεί να κάνει τα μονοπάτια προς τις παραλίες λασπωμένα και γλιστερά μέσα σε λίγα λεπτά, ειδικά στις χωμάτινες καταβάσεις της δυτικής ακτής. Αν σκοπεύεις να πας σε μια πιο απομονωμένη παραλία, κοίτα την πρόγνωση και υπολόγισε ότι η επιστροφή, με ανηφόρα και κουρασμένα πόδια, θέλει περισσότερο χρόνο από την κατάβαση.
Αυτό που κάνει τις τελευταίες εβδομάδες της σεζόν στη Λευκάδα αξέχαστες είναι η ησυχία. Η θάλασσα μοιάζει να ανήκει ξανά στους ντόπιους και σε λίγους επισκέπτες που ξέρουν να περιμένουν. Με λίγη προετοιμασία και σωστά παπούτσια, μπορείς να απολαύσεις αυτές τις τελευταίες βουτιές χωρίς τίποτα να σου χαλάσει τη διάθεση.
