Το αφιέρωμα συνεχίζεται…..
Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός αιώνα ζωής, και την αναμέτρηση της Δευτέρας με τον Λεβαδειακό το ταξίδι στη μνήμη συνεχίζεται. Σταματάμε σε εκείνα τα παιχνίδια που δεν μετρήθηκαν μόνο με σκορ και βαθμούς, αλλά με συναίσθημα, σημασία και ανεξίτηλες εικόνες.
Ένας τέτοιος αγώνας ήταν αναμφίβολα εκείνος της 10ης Νοεμβρίου 1985, στο πλαίσιο της 9ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος Β’ Εθνικής 1985–86:
Παναιτωλικός – Λεβαδειακός 3–0.
Ο Λεβαδειακός κατέβαινε στο Αγρίνιο πρώτος και αήττητος, με τη φήμη ομάδας που ήξερε να παίρνει αποτελέσματα. Όμως ο Παναιτωλικός είχε άλλη άποψη. Και την εξέφρασε με τον πιο εμφατικό τρόπο.
Λίγες ημέρες πριν από τη σέντρα, ο αθηναϊκός Τύπος προετοίμαζε το έδαφος για ένα παιχνίδι «ειδικών συνθηκών». Τα ρεπορτάζ μιλούσαν για ένταση, πάθος και καυτή έδρα. Τα εισιτήρια έγιναν ανάρπαστα. Το Αγρίνιο ζούσε και ανέπνεε για εκείνο το κυριακάτικο μεσημέρι.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της επόμενης ημέρας, το γήπεδο ήταν κατάμεστο και η ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη από νωρίς. Ο Παναιτωλικός μπήκε στο ματς αποφασισμένος, με πίεση ψηλά, δύναμη στις μονομαχίες και καθαρό πλάνο: να μην αφήσει τον πρωτοπόρο να πάρει ανάσα.
Το πρώτο γκολ ήρθε να επιβεβαιώσει την εικόνα του αγώνα. Τα «καναρίνια» άνοιξαν το σκορ και έβαλαν φωτιά στην εξέδρα. Ο Λεβαδειακός προσπάθησε να αντιδράσει, αλλά βρήκε απέναντί του μια ομάδα συμπαγή, πειθαρχημένη και ψυχωμένη. Κάθε μονομαχία κερδιζόταν σαν να ήταν η τελευταία, κάθε μπαλιά είχε σκοπό.
Το δεύτερο γκολ, ήρθε μετά το ημίχρονο –όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν τα φύλλα της εποχής– ουσιαστικά «έγειρε» την πλάστιγγα. Οι φιλοξενούμενοι έχασαν την ψυχραιμία τους, ενώ ο Παναιτωλικός ανέβασε κι άλλο ρυθμό, παίζοντας με αυτοπεποίθηση που σπάνια συναντάς απέναντι στον πρωτοπόρο της κατηγορίας.
Το 3–0 ήρθε ως φυσική κατάληξη. Όχι απλώς ως σκορ, αλλά ως δήλωση. Δήλωση δύναμης, έδρας και φιλοδοξίας. Οι εφημερίδες έκαναν λόγο για «καταιγιστικό Παναιτωλικό», για μια νίκη που δεν άφηνε περιθώρια αμφισβήτησης και που τάραξε τα νερά της κατηγορίας.
Περισσότερο από τους βαθμούς, εκείνη η Κυριακή άφησε παρακαταθήκη. Έδειξε τι σημαίνει Παναιτωλικός στο Αγρίνιο. Έδειξε ότι απέναντι σε φαβορί, τίποτα δεν είναι δεδομένο όταν το πάθος συναντά την πίστη.
Στα εκατό χρόνια ιστορίας του συλλόγου, το Παναιτωλικός – Λεβαδειακός 3–0 του 1985 δεν είναι απλώς μια νίκη. Είναι μια υπενθύμιση. Ότι η ιστορία γράφεται από ομάδες που, τη σωστή στιγμή, αρνούνται να υποκλιθούν.
Ας θυμηθούμε
